چرا!!!

ای خدا چرا بدترین اتفاقهای زندگیم تو بهترین ماه زندگیم می افته

چرا!!!

آهسته رفت

مثل شبنم از روی گل

اما برنگشت !

مثل شبنم در صبح بعد

آرام افتاد

مثل یک ستاره از غروب تابستان

و سریع گم شد

مثل خرگوشی در دل جنگل

ماهر و چابک

آنقدر که نمی شد باور کرد!

با هم به خانه ي قديمي رسيدند. از پله هاي سنگي بالا رفتند و پشت ديوار پناه گرفتند. پسر به ديوار تكيه داد و دختر به پسر. مثل هميشه تنها چيزي كه بود حرفهاي عاشقانه بود و صحبت از دوست داشتن و ترك نكردن. دختر دست در كيفش كرد . مدادي را بيرون آورد. پسر را به آرامي كناري زد و روي همان ديواري كه از تماس بدن پسر گرم شده بود چيزي نوشت. شعري را كه هميشه آهنگش او را به ياد پسر مي انداخت . به نگاه متعجب پسر خنديد. و گفت : اين شعر رو مي نويسم تا هر وقت اومديم اينجا با هم بخونيمش و يادمون باشه كه چقدر همديگه رو دوست داريم و چه قولي بهم داديم.پسر دست دختر را كه مداد داشت گرفت و دو دست مهربان با هم شروع به نوشتن كردند :
در جان عاشق من شوق جدا شدن نيست
خو كرده ي قفس را ميل رها شدن نيست
من با تمام جانم پر بسته و اسيرم
بايد كه با تو باشم در پاي تو بميرم
عهــدي كه با تو بستم هرگز شكستني نيست
اين عشق تا دم مرگ هرگز گسستني نيست
ديوار سنگي هم از عشقي كه از عمق اين كلمات به درونش نفوذ مي كرد ، گرم شد.
ساعت ديدار تمام شد.و دختر و پسر دوباره دست در دست هم ديوار و خانه و كوچه را ترك كردند. منتها اين بار با "يك يادگاري بر روي ديوار سنگي".........يادگاري از يك عشق....
بعد چند سال خاطرات میبرند به همون جا درختا سبز نیستند . هیچ کس نیست . من هستم وصدای پاهام روی برف که فضا رو پر می کنه همه جا برفه و برف . تمام خاطرات مثل فیلم سینمایی از جلوی چشمام رد می شن... اشکم سرازیر میشه یک لحظه حس می کنم کسی داره میاد زود خودمو جمع میکنم که یه موقعه متوجه اشکام نشه . کسی نیست صدای باده . حالا تنهای تنهام . گریه امونم نمی ده
....یاد اون یادگاری می افتم نگاش میکنم کم رنگ و نا خوانا شده ولی می تونم بخونمش حالا زیرش می نویسم .....
آدما از آدما زود سیر میشن
آدما از عشق هم دلگیر می شن
آدما رو عشقشون پا می ذارن
آدما آدمو تنها می ذارن.....
"یادگار یک ......"

خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني...

خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري...

 خيلي سخته که روز تولدت، همه بهت تبريک بگن، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي...

 خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني، بعد بفهمي دوست نداره...

خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي، اما اون بگه : ديگه نمي خوامت

HAPPY NEW YEAR

HAPPY NEW YEAR

HAPPY NEW YEAR

HAPPY NEW YEAR

HAPPY NEW YEAR

تنهايي را مي پذيرم اگر بدانم، روزي با تو سخن خواهم گفت

تيره بختي را مي پذيرم اگر بدانم ، روزي چشمان تو را خواهم سرود

مرگ را مي پذيرم اگر بدانم، روزي تو خواهي فهميد که دوستت دارم

فراموشم کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سراسر باور است این بازی امشب

سراپا برد تو،بازنده ام امشب

تمام اشک هایم در قمار بی نوایی می شود باطل

نگاهم کن چقدر بی چاره ام امشب

دلم مهره،پریشان از جفای تو

بیا برگرد که عشقم ماتم است امشب

شدم عاری ز هر سکه

ز چشمانم گذر کردم

برایت جان ز تن کندم

نباشد دگر حکم روند بازیمان امشب

چه تلخ و یاس می گیرد

وجودم را

که آری من همان مشروط مجبورم

تو پایان دل خوش باش

ببین هنوز وابسته ام امشب

کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ

 کار ما شاید این است

که در افسون گل سرخ شناور باشیم .

پشت دانایی اردو بزنیم .

دست در جذبه یک برگ بشوییم و سر خوان برویم.

صبحها وقتی خورشید در می آید متولد بشویم .

هیجانها را پرواز دهیم.

روی ادراک فضا رنگ صدا پنجره گل نم بزنیم.

آسمان را بنشانیم میان دو هجای هستی.

ریه را از ابدیت پر و خالی بکنیم.

بار دانش را از دوش پرستو به زمین بگذاریم.

نام را باز ستانیم از ابر

از چنار از پشه از تابستان

روی پای تر باران به بلندی محبت برویم.

در به روی بشر و نور و گیاه و حشره باز کنیم .

کار ما شاید این است

که میان گل نیلوفر و قرن

پی آواز حقیقت بدویم.

روزگاري در گوشه اي از دفترم نوشته بودم......

تنهائي را دوست دارم چون بي وفا نيست

تنهائي را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام

تنهائي رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست

تنهائي را دوست دارم چون خدا هم تنهاست

تنهائي رادوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار

خواهم گريست وهيچ کس اشکهايم را نميبيند

اما از روزي که تو راديديم نوشتم......

از تنهائي  بيزارم چون تنهائي  ياد آور لحظات تلخ بي توبودنم است...........

از تنهائي  بيزارم زيرا فضاي غم گفته سكوتم تورا فرياد ميزند......

از تنهائي  بيزارم چون به تو وابسته ام....................

از تنهائي  بيزارم چون با تو بودن راتجربه کرده ام...........

از تنهائي بيزارم چون خداوندهيچ انساني را تنها نيافريد

از تنهائي بيزارم چون خداوند تو رابرايم فرستاد تا تنها نباشم...........

از تنهائي بيزارم زيرا هر وقت تنهائي گريه كنم دستهاي

مهربانت رابراي پاک كردن اشكهايم كم مي آورم.......

از تنهائي بيزارم چون شيرين ترين لحظاتم باتوبودن است......

از تنهائي بيزارم چون مرداب مرده تنم با آفتاب نگاه تو جان ميگيرد

از تنهائي بيزارم چون کوير خشک لبانم عطش باران محبت از لبانت رادارد..........

از تنهائي  بيزارم چون هنوز به قداست شانه هايت ايمان دارم

از تنهائي  بيزارم چون تمام واژه هاي شعرم با تو بودن را فرياد ميزند

از تنهائي  بيزارم چون هيچگاه تنهائي را درک نکردم

هميشه وهمه جا درهمه حال حضورت را در قلبم حس کردم پس بگذار با تو باشم......

عاشقانه در آغوش پر مهر تو بميرم.......

تا هميشه ماندگار باشم...............

تنهايم نگذار....   

سلام                                                                                              سلام

اینم آخرین مطلبی که تو سال ۸۵ براتون اپ می کنم

سال نو همگی مبارک

عشق عشق مي آفريند

عشق زندگي مي بخشد

زندگي رنج به همراه دارد

رنج دلشوره مي آفريند

دلشوره جرات مي بخشد

جرات اعتماد به همراه دارد

اعتماد اميد مي آفريند

اميد زندگي مي بخشد

زندگي عشق مي آفريند

عشق عشق مي آفريند

عاشقانه ترين نگاهم را روي قايقي از باد نشاندم

                                 و پارو زنان سوي تو فرستادم

                                                       وقتي به ساحل نگاهت رسيد

                                                                         تو جشمانت را بستي و قايقم غرق شد!

شمع داني دم مرگ به پروانه چه گفت؟؟؟

 گفت :اي عاشق بيچاره فراموش شوي!!!

سوخت پروانه ولي خوب جوابش را داد

 گفت:طولي نکشد تو نيزخاموش شوي ....

خيلي سخته وقتي که بفهمي کسي که

دوستش داشتي و براش مي مردي ...

صبح تا شب به يادش بودي ...

با گريه هاش گريه مي کردي ..

با خنده هاش مي خنديدي ...

فقط اداي ادماي عاشق رو برات در مي اورده ...

خيلي سخته که بفهمي کس ديگري رو دوست داشته..

واسه يکي ديگه مي مرده...

دوستت دارم هاي واقعيش مال يکي ديگه بوده..

 خيلي سخته که بفهمي بازيچه بودي........

خيـــــــــــــــــــــلــــــــــــــــــــــــي ســــــــــــــخـــــــــــــــــــــتـــــــــــــــه

  آرزو دارم شبي عاشق شوي

آرزو دارم بفهمي درد را

 تلخي برخوردهاي سرد را

 مي رسد روزي که بي من لحظه ها را سر کني

مي رسد روزي که مرگ عشق را باور کني

 مي رسد روزي که شبها در کنار عکس من

 نامه هاي کهنه ام را مو به مو از بر کني

روي قبرم بنويسد مسافر بوده است

بنويسيدکه يک مرغ مهاجر بوده است

بنوسيد زمين کوچه سرگردانيست

او در اين معبر پر حادثه عابر بوده است

صفت شاعر اگر همدلي و همدرديست

در رثايم بنويسيد که شاعر بوده است

بنويسيداگر شعري از او مانده به جاي

زنی از طايفه شعر معاصر بوده است

مدح گويي و ثنا خواني اگر دينداريست

بنويسيد در اين مرحله کافر بوده است

غزل هجرت ما را همه جا بنويسيد

روي قبرم بنويسيد مسافر بوده است

در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است. در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۳ روز پس از روز والنتاین فرنگی. این روز «سپندارمذگان» یا «اسفندارمذگان» نام داشته است.

در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می‌‌کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. به‌عنوان مثال روز اول «روز اهورامزدا»، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم «سپندارمذ» بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می‌‌ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می‌‌نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می‌‌دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را به‌عنوان نماد عشق می‌‌پنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می‌‌شده است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می‌‌شد، جشنی ترتیب می‌‌دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلاً شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، «مهرگان» لقب می‌‌گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می‌‌گرفتند.

سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌‌کردند.

ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می‌‌گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می‌‌گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و کلاً جهان‌بینی ایرانیان باستان است.

اگر دنياي ما دنياي سنگ است

بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است

اگر دنياي ما دنياي درد است

 بدان عاشق شدن از بهر رنج است

 اگر عاشق شدن پس يک گناه است

 دل عاشق شکستن صد گناه است...

خدايا اگر تو هم درد عاشقي را مي کشيدي

تو هم زهر جدايي رو به تلخي مي چشيدي

اگر چون من به مرگ ارزوها مي رسيدي

پشيمان مي شدي از اينکه عشق رو افريدي

بگو هرگز سفر کردي؟....

سفر با چشم تر کردي؟....

کسي را بدرقه با اشک : تو با خون جگر كردي؟.....

زشهر ارزوهايت به ناكامي گذر كردي؟........

خیلی حالم گرفتس

فردا یعنی ۱۵ بهمن

تولد من و سحر

شاید خیلی از شماها سحر و نشناسید

من و سحر جونی دوقلوییم

درسته که اصلا شبیه هم نیستیم

ولی چون از بدو تولد با هم بودیم

یه حس وابستگی به هم داریم

حالا بگم واسه چی حالم گرفتس

چون سحر جونم برای اولین بار دور از منه

اونم ۱ روز قبل تولدمون

سحر رفته تهران "دعوت به تیم ملی شده"

اون شمشیرباز خوبیه من هم شمشیربازی می کنم

ولی تو مسابقات کشوری شدم ۷اوم

واسه همین دعوت نشدم

امیدوارم سحرجونی زودتر بیاد تا باهم یه جشنی بگیریم

                  
گفت: "بيا براي دوستي مون يه نشانه بذاريم"
گفتم:"باشه، تو بذار"
گفت: "شکلات. هر بار که همديگرو مي بينيم يه شکلات ماله تو، يکي مال من.باشه؟"
گفتم:"باشه"
هر بار شکلات مي ذاشتم توي دستش ،او هم يه شکلات توي دست من.
باز همديگرو نگاه مي کرديم يعني که دوستيم.دوست دوست.
من تندي شکلاتمو بازميکردم ميذاشتم تو دهنم تندو تند مي مکيدم
مي گفت:"شکمو! تو دوست شکمويي هستي"
وشکلاتشو ميذاشت توي يک صندوقچه کوچولوي قشنگ.
ميگفتم:" بخورش"
ميگفت:" تموم ميشه مي خوام تموم نشه برا هميشه بمونه"
صندوقچش پر از شکلات شده بود هيچکدومشو نمي خورد .من همشو خورده بودم.
گفتم:"اگه يک روز شکلاتاتو مورچه ها بخورن يا کرمها اون وقت چي کار ميکني؟"
ميگفت:"مواظبشون هستم"
ميگفت:" مي خوام نگهشون دارم تا موقعي که دوستيم"
و من شکلاتمو ميزاشتم تو دهنم و
مي گفتم:" نه نه نه نه تا نه دوستي که تا نداره !!"

                                           
يک سال ،دو سال ،چهارسال، هفت سال ،ده سال ،بيست سالش شده .اون بزرگ شده .
من هم بزرگ شدم ،من همه شکلاتامو خوردم اون همه رو نگه داشته.
اون اومده امشب تا خداحافظي کنه مي خواد بره اون دور دورا .
ميگه:" ميرم اما زود برميگردم"
من که ميدونم اون بر نميگرده.
يادش رفت به من شکلات بده ،
من که يادم نرفت، يه شکلات گذاشتم کف دستش.
گفتم:"اين هم اخرين شکلات براي صندوقچه کوچولوت"
يادش رفته بود يک صندوقچه داره برا شکلاتاش، هر دوتا رو خورد.
خنديدم! ميدونستم دوستي اون تا داره اما دوستي من تا نداره.
خوب شد همه شکلات هامو خوردم .اما اون هيچ کدومشو نخورد.
حالا با يه صندوق پر از شکلات نخورده چي مي کنه؟؟؟!!!

پسر: دوست دارم

 پسر: چه قدر تو خوبي ! كاشكي تو رو براي هميشه داشته باشم .

 پسر: مي خوامت براي هميشه دختر يه نيم نگاه

 پسر: چرا باور نداري دوست دارم ؟؟؟

 دختر دلش مي لرزه . نمي دونه بايد چه كار كنه اما قلبش مثل قلب يه گنجشك كه توي دستهاي يه غريبه ست مي تپه. اما بالاخره.... دختر مي خنده. پسر قهقه مي زنه. حالا دو تايي با هم مي خندند. واي كه چه قدر قشنگ صداي خنده هاي دو تا گنجشك عاشق.

 دختر:راست مي گي منو مي خواي براي هميشه.

 پسر: آره به خــدا!

 دختر چشم هاشو رو هم مي ذاره و مي گه : منم مي خوامت.

 پسر دست دختر رو آروم تو دستاش مي گيره و نوازش مي كنه . دستاشو مي بوسه و يه لبخند مي زنه. قلب دختر تند تند مي زنه.

 دختر: فردا مياي به ديدنم ؟؟

 پسر:آره ، مگه مي شه كه نيامو تو رو نبينم.

 چه روزاي قشنگي دارن . خوش به حالشون.

 دختر منتظره.

 دختر: چرا دير كرده هميشه كه زود ميومد . واي خدااااا كاشكي زود تر بياد.

 پسر سرشو مياره نزديك سر دختر پسر: سلام گلم دختر بر مي گرده...

 دختر: سلام

 دختر: چرا دير كردي دل نگرونت شدم مگه تو نمي دوني قلب من خيلي نازك زود مي شكنه.

 پسر: قربون اون قلب نازكت برم، آخ ببخشيد عزيزم كارم طول كشيد.

دختر: اشكال نداره عزيزم.

 حالا اونا با هم خوش اند . دل در گرو دل هم ديگه چشم تو چشم هم ديگه . توي يه روز قشنگ بهاري كه نسيم بهار صورت آدم رو نوازش مي ده....

 پسر:اوم م م ، من يه دروغ به تو گفتم.

 دختر:چي؟

 پسر: منو ببخش. نبايد به ت دروغ مي گفتم از روز اول بايد راستش رو مي گفتم.

 دختر: مگه چي گفتي؟

 پسر: من...

 دختر گوش مي ده. هيچ چي نمي گه. قطره هاي اشك صورتشو مي پوشونه اون قدر كه جز اشكاي خودش ديگه هيچ چي رو نمي بينه. با دستاش صورتشو پاك مي كنه اما نمي تونه نمي تونـــــــــه جلوي گريه شو بگيره.

 پسر: اگه بخواي مي تونيم فقط مثل دو تا دوست صميمي باشيم....

 دختر:من دوست دارم . من تو رو مي خوام براي هميشه . من دوست صميمي نمي خوام. چرا با من اين كارو كردي؟ چرا از اول نگفتي ؟ پسر هيچ چي نمي گه تنها حرفش اينه كه ...

 پسر: يه حس خوبي نسبت به تو داشتم با خودم گفتم اگه راستشو بگم ممكن از دستت بدم اما ... بايد به ت مي گفتم.

دختر: حالا اين حرفا يعني چي ؟ يعني مي خواي من برم ؟

 پسر: سكوت

 دختر: باشه . هر طور تو بخواي . من حرفي ندارم. نمي خوام باعث رنجش ت بشم. خداحافظ ، هر جا كه هستي شاد باشي و سلامت.

 حالا دختر تنهايه ، حال و روزش بد جوري خرابه. داره سعي مي كنه با خودش و عشقش كنار بياد اما سعي نمي كنه كه عشقشو فراموش كنه.

 دختر: اون كه مي دونست من و اون مال هم ديگه نيستيم پس چرا عاشقم كرد؟ چراااااا؟ چرا دلمو با خودش برد و ديگه پس نداد. آره، مي دونم كه اون حق داره كه براي زندگيش آزادانه تصميم بگيره و من حق ندارم باعث رنجش اون بشم چون اون خيلي خوبه . ولي كاشكي مي دونست كه چه قدر دوستش دارم.

 آره، كاشكي پسر مي دونست كه دختر چه قدر دوستش داره . اون قدر كه راضي شد به خاطرش پا روي قلبش بذاره. كاش پسر مي دونست كه شكستن دل يه گنجشك گناه داره !!!